« اى موسى اينك با برادرت هارون به جانب فرعون روانه شويد كه وى در كفر سخت طغيان كرده است و با او با كمال آرامى و نرمى و عطوفت سخن گوييد ، باشد كه از خواب غفلت و غرور بيدار و متذكر شود و از پروردگار خود بترسد . » حضرت موسى ( عليه السلام ) پس از دريافت اين فرمان ، با اينكه فرعون تجهيزات نظامى و قواى جنگى و قدرت بسيار داشت ، تنها از بارى تعالى شرح صدر و سكينه و آرامش طلب مىكند . همانجا كه فرمود : « قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِى صَدْرى * وَ يَسِّرلِى امْرِى * وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لّسانِى * يَفْقَهُوا قَوْلِى « 1 » » نفوذ كلمه در اثر شرح صدر بديهى است كه اگر انسان « شرح صدر » داشته باشد ، سخنش نفوذ مى يابد ، ولى اگر در مقابل ناملايمات و مشكلات خود را ببازد ، موعظه و سخن حقش اثر و نفوذ خود را از دست خواهد داد و بايد دانست از امورى كه باعث « سعه ى صدر » و تقويت اراده مىشود رابطه با خداوند تبارك و تعالى است . انسان به ميزانى كه رابطه اش با پروردگار قوى تر شود ، همّت بالا و اراده اى قوى داشته باشد ، بدون اين كه نيازى به تنبيه فرزندان يا توهين بدانها باشد ، با نفوذ كلمه مىتواند به بهترين وجه ممكن آنها را تربيت كند .

--> ( 1 ) . سوره ى طه ، آيات 23 تا . 28